İslamın və memarlığın eyni fəlsəfi doktrinaya tabeliyini əsas götürən müəllif 9 elmi tərkiblə müəyyənləşdirdiyi şəhərsalma mədəniyyətini islamın yeni ifadə forması, ümumbəşəri din-ekomədəniyyət elan edir. Ekomədəniyyəti kitabda təqdim etdiyi Dövlət düsturu ilə dövlət quruculuğunun təməlində qoyan müəllif təbiət və insan ekologiyalarının qarşılıqlı, rassional həllini dövlətin daxili və xarici siyasətinin strategiyasına çevirir. Müəllif insan ekologiyasının həlli yönümündən təhsilin təkamül prinsipinə əsaslanmasının vacibliyini də bu kitabda diqqətə çatdırır.